افسردگی قبل از....

تا 6 سر کار مانده بودم...خانه که رسیدم شب بود..کسی خانه نبود برق ها همه خاموش..جز برق هود آشپزخانه.. کیفم را پرت کردم یک گوشه یکراست رفتم سر یخچال .. هیچی به نظرم خوشمزه نمی آمد... در یخچال را بستم..نشستم توی مبل ..مقنعه ام را در آوردم..پاهایم را آوردم بالا بغل کردم سرم را گذاشتم روی زانو ام .. .

صدای موبایلم پیجید توی خانه. از جیبم در آوردمش توی صفحه موبایل نوشته بود آقای پوف.. پوف راننده سرویسمان بود وقتی می خواست حرف بزند اول یک پوف می کرد بعد شروع می کرد به حرف زدن.. گوشی را جواب دادم : ببخشید مزاحم شدم ..این لپ تاپ شماست مونده توی ماشین .. نا خوداگاه به کیفم نگاه کردم اره لپ تاپ من بود چطور نفهمیده بودم که لپ تاپم نیست؟..بهش گفتم که لپ تاپ من است و معذرت می خواهم و فردا صبح ازش می گیرم و ..غیره تلفن را که قطع کردم پیشانی ام را گذاشتم روی زانوم و گریه کردم ...

شعر نوشت:

تنها یکی به قله تاریخ می رسد

هر مرد پا شکسته که تیمور لنگ نیست!

                                        محمد سلمانی

/ 10 نظر / 7 بازدید
ماشا

سلام دوست من. وبلاگت را خواندم و از نوشته هاي نابت حظ بردم. به ديدارم بيا و شعرهايم را بخوان و نظر نازنينت را بنويس. با تبادل لينك چطوري؟ خبرم كن.

آدم

ای کاش ایوب بود و می آموختم صبرش را ای کاش سلیمان بود می آموختم زبان حیوانات را

اُغلن کبیر

این وقتا نمی‌دونم کار خوب چیه؛ ولی شاید شاید باید فک نکرد؛ شاید باید گذاشت کمی هوا به سرمون بخوره؛ کمی تجربه‌های نو کرد؛ حالا چه تو زندگی روزمره، چه تو افکار؛ کتاب جدید، بینش جدید ...

اپیزود

وقتی نشان تیر قضا کرد خال را باور بکن حدیث یحب الجمال را زیباپرست قول جهنم نمی‌دهد تا وعده‌اش خراب کند اهل حال را یارب خودت به این همه شک پاسخی بده تا شیخ ما حرام نکرده سوال را یا لغو کن مجوز چاپ رساله را یا خط بزن خطوط حرام و حلال را خیرالامور اوسطها راه قطره ها دریا چرا قبول کند اعتدال را

اپیزود

خیلی زیبا بود رفیق دلتنگ من[گل]

اپیزود

گفتن این که دوستت دارم اولین راه و آخرین راه است ای فدای بلندی قدت عصر عصره پیام کوتاه است عصر تنهایی عمیق بشر بین صدها رفیق عصری که با وجود هزارها همراه دوره انقراض همراه است

خواب نما

آقای پوف پوف...!!! جالب بود... تنها یکی به قله تاریخ می رسد[ناراحت]

کپراتور

افسردگی قبل و بعد ندارد ناراحتی که آمد ... آمد

ژولیت

احساس افسردگی نمیکنم ولی نمیدونم چرا از خوندن پستت غمم گرفت. شاید تاثیر موزیک متنت باشه نمیدونم. شایدم چون روزی رو که به تصویر کشیدی زیاد تجربه کردم